Wat natuurclubs kunnen leren van boze boeren

Naar de inhoud springen

Waarom zijn trekker blokkades effectief? Omdat ze uitgaan van de eeuwenoude activistische logica dat een effectieve actie je een onderhandelingspositie verschaft. Je actie pakt iets af van je tegenstander die deze nodig heeft, of onthoudt je tegenstander van iets dat deze nodig heeft. Effectief protest gaat niet alleen over het “overbrengen van een boodschap”. Het is een machtsmiddel. Staken is effectiever dan vriendelijk aan je baas vragen of deze je een hoger loon geeft. Een boycot is effectiever dan met een protestbordje voor de fabriek staan die afvalwater dumpt op de rivier. Dus ja, ik snap boeren wel die snelwegen blokkeren en niet alleen met een spandoek op het Malieveld gaan staan. Het zijn overigens acties die – mits geweldloos- ook beschermd zijn door het demonstratierecht. De vraag is, wat de natuurbeweging daar tegenover kan zetten. Welke machtsmiddelen heeft ze waarmee ze een onderhandelingspositie afdwingt. Nu heeft ze alleen argumenten en publieke steun om mee te onderhandelen. En dankzij MOB besluiten van de rechtbank. Dat is alleen een broos machtsmiddel. Gerechtelijke uitspraken zijn gebaseerd op door de politiek gemaakte wetten die elk moment kunnen veranderen. En meer en meer lapt de overheid juridische uitspraken aan haar laars. Rechtszaken, onderzoek en publieke steun zijn overduidelijk niet voldoende om beter natuurbeleid af te dwingen. Dat heeft de afgelopen twintig jaar aan achteruitgang wel duidelijk gemaakt. Welk machtsmiddel kan de natuurbeweging ontwikkelen om wel een onderhandelingspositie te hebben? Wat is de stakingsdreiging van de natuur? Een boycot van de agrarische multinationals die blijven lobbyen tegen het stikstofbeleid? Het blokkeren van de veevoer terminals in havens van Rotterdam en Amsterdam?

Peter Kodde in Wat natuurclubs kunnen leren van boze boeren (Joop)

Berichtnavigatie