Raoul Vaneigem: Wij, eindeloos begerend

(Nous qui désirons sans fin) le cherche midi, 1996, collection amor fati

Vertaling Geert Carpels

Achterflap

Onder de vorm van korte analyses en stellingen worden de handelsmaatschappij in verval en de levende maatschappij die geroepen is ze te overstijgen, aan een kritisch onderzoek onderworpen in Wij, eindeloos begerend

Het wereldwijde kapitalisme is niets anders meer dan een parasitair systeem dat het bestaan bepaalt van een bureaucratie die de politiek onder de knoet van woekerpraktijken houdt.

Vermits ze buiten de economie van de uitbuiting geen andere oplossingen zoeken, wordt elke sociale organisatie zo tot in haar protesten toe bedreigd om samen met die economie ten onder te gaan.

Indien we geen beschaving willen die al haar hoop op de dood heeft gericht, dan willen we al helemaal geen maatschappij waar het leven door het oog van de rentabiliteit wordt bekeken.

Hoe dan verhinderen dat begeerten omslaan in hun tegengestelde? Hoe ze ontdoen van het negatieve waarmee een eeuwenoude traditie ze heeft omgord? Hoe weten wat men wil en willen wat men weet? Het antwoord ligt in ons zodra het erop aankomt herboren te worden voor het meest levende in ons.

Raoul Vaneigem, lid van de Situationistische Internationale van 1961 to 1970, is een van mensen die de ideeën van de laatste dertig jaar het meest heeft beïnvloed. Hij is de schrijver van:

– Traité de savoir-vivre à l’usage des jeunes générations (Gallimard, 1967 ; Folio Actuel, 1992) Handboek voor de jonge generatie (De Arbeiderspers, 1978) vertaling FF De Haan.

– Le livre des plaisirs (Encre, 1979 ; Labor, 1993)

– Adresse aux vivants sur la mort qui les gouverne et l’opportunité de s’en défaire (Seghers- Laffont, 1990)

– Lettre de Staline à ses enfants enfin réconciliés de l’Est et de l’Ouest (Manya, 1992)

– La Résistance au Christianisme – Les hérésies des origines aux XVIIIe siècle (Fayard, 1993) Les Hérésies (PUF, collection Que Sais-je ? 1994)

– Avertissement aux écoliers et lycéens (Mille-et-une-nuits, 1995) Waarschuwing voor leerlingen en scholieren, 2024, vertaling GC (online op globalinfo)

Voor Brigitte. Voor Chiara.

Inhoud

– Inleiding. Onverstoorbaar en onzeker wie het toeval overwint.

– De parasitaire economie, het ultieme stadium van uitbuiting van de mens en van de natuur

Stand van zaken

De productie opgeofferd aan de consumptie

Het einde van de Welfare State of de consumptie opgeofferd aan het beheer van het kapitaal

Het rijk van de vrijhandel

De parasitaire economie

De concentratie van het kapitaal en de geconcentreerde wereld

Het leven opofferen aan het opgeofferde overleven

De revolutie in spaarstand

– Het overgangsstadium: van de onmenselijke uitbuiting naar het handelshumanisme

Van de kritische consumptie naar de productie van natuurlijke energieën

Het ethische stadium

De omschakelingen

Het nieuwe verbond

– De wereld wordt herboren uit de ontluikende begeerte

– Aan de kinderen die de nachtmerrie van de oude wereld zullen verjagen

Inleiding

Onverstoorbaar en onzeker wie het toeval overwint.

               We staan in de wereld en in onszelf op het kruispunt van twee beschavingen. De ene voltooit haar zelfvernietiging door de wereld te steriliseren met haar ijselijke schaduw, de andere ontdekt in de eerste gloed van een herboren leven de nieuwe mens, gevoelig, levend en scheppend, tengere twijg van een evolutie waarin de economische mens niets anders meer is dan een dode tak.

               Nooit eerder in de existentiële en planetaire tijd en ruimte bereikte de wanhoop om te moeten overleven in plaats van te leven dergelijke extreme spanning. Nooit eerder werd de eis om het leven voorrang te geven op het totalitarisme van het geld en van de financiële bureaucratie wereldwijd in die mate aangevoeld.

               Nooit eerder tenslotte vielen zoveel bevolkingen en particulieren ten prooi aan de ontreddering waarin de meest angstige van de vrijwillige onderdanigheden verweven is met de kalme vastberadenheid om aan de hand van een losbarsting van genot en van leven de noodzaak te doorbreken van de handel die de horizon dichtmetselt.

               Voor het eerst in de Geschiedenis gaat een ware internationale van de mens van start. Ze wordt opgericht op aangeven van de vrouw, onder de onweerstaanbare kracht van haar bevrijding. Ze wordt door geen enkel decreet noch statuut geregeld. Ze heeft genoeg aan het verlangen tot individueel en collectief leven dat van Chiapas tot de Oeral een mensheid uitvindt waarvan de oude wereld de naam usurpeerde en er de eigenschappen van negeerde.

               Omdat het over de kern van ons dagelijkse bestaan gaat, is niets belangrijker dan de bewustwording ervan.

               Het kan ijdel lijken om in enkele bladzijden de toestand van corruptie in herinnering te brengen die op enkele jaren tijd al wat wordt gezegd, gedacht en ondernomen onder de meest verschillende voorwendselen heeft aangetast. Mijn enige wens was om enige klaarheid te scheppen in het debat waar volgens mij niemand aan ontsnapt: ofwel sterven aan de gelaten woede van een maatschappij die zich vastrijdt in de verveling en de onmenselijkheid, ofwel het plezier van het leven aangrijpen en iedereen naar de keel grijpen die ons, in naam van de economie, de weg verspert.

               Indien van al wat ik schrijf, weinig wordt gehoord, dan wordt gelukkig niets ervan gerecupereerd door de wereld waarin de realiteit van de dood en de schaduw van het afwezige leven domineren. In welke toestand van onzekerheid, onbeholpenheid of vergissing ik me ook mocht bevinden, ik heb nooit opgehouden me te hernemen aan het begin van een bestaan dat elke dag herbegint, op de plaats waar een mutatie zich voltrekt die onze stervende beschaving altijd onmogelijk heeft verklaard.

               Ik leer om alles te willen en niets te verwachten, met als enige gids de zekerheid mens te zijn en het bewustzijn het nooit genoeg te zijn.

Zie het hele vertaalde werk van 65 pagina’s hier