NOS deelt Samsung-propaganda en negeert de werkers van het bedrijf

“Vakbond vs. landsbelang: ruzie in Zuid-Korea over winstverdeling chipafdeling Samsung”, kopte de NOS vandaag. Soms blijkt uit een stuk een vooroordeel juist doordat de schrijver neutraliteit boven alles stelt. Dit is niet zo’n stuk. Dit stuk laat zien hoe een schrijver bij de NOS wegkomt met een compleet bevooroordeeld schrijven, door een frame van de bazen letterlijk over te nemen.

Om te beginnen bij de conclusie: daarin ligt de hele boodschap van het stuk besloten. Het is geen citaat of stelling: de schrijver van het stuk stelt dat de werkers van Samsung de nationale economie en de reputatie van Korea op het spel zetten voor “eigen gewin”.

Dit staat ook aan het begin van het stuk. “Velen” (wie?) verwijten de vakbond roekeloosheid en hebzucht. De winstmaximalisatie van de aandeelhouders is blijkbaar geen hebzucht? “Wie waarborgt de economische veiligheid voor het land?”, schrijft Gabi Verberg. Maar wat is die “economische veiligheid”?

Dat wordt uitgelegd bij monde van Man-Ki Kim en June Park, beiden verbonden aan business-universiteiten, dus het is een beetje alsof je Nyenrode-professoren vraagt naar een staking. Man-Ki Kim is betaald adviseur van meerdere Koreaanse en internationale bedrijven.

De vakbonden zelf (het zijn er meerdere, blijkt niet uit het stuk) waren blijkbaar allemaal niet aanspreekbaar, maar er is ook geen professor van arbeidsrelaties of vakbondsrechten aan het woord gekomen. Daardoor mist een belangrijk perspectief compleet.

Dit is belangrijk, want zo is er geen enkel tegengeluid leesbaar als Man-Ki Kim voorstelt om stakingen bij chipsfabrikanten te verbieden. Dat zou het enige drukmiddel van werkers uit handen zou nemen om betere arbeidsvoorwaarden af te dwingen, een ernstige schending van het grondrecht om te staken.

Hierbij ontbreekt in het stuk ook nog eens de context van de positie van Samsung in Korea. Dat bedrijf is inmiddels machtiger dan de Koreaanse regering en beheerst 20 procent van de Koreaanse economie. Het land is afhankelijk gemaakt van Samsung.

Nu gebruikt Samsung die machtspositie om te zeggen dat elke aanval op Samsung een aanval is op de Koreaanse “economische veiligheid”. Pogingen om stakingen bij Samsung te verbieden moeten worden gezien in de context van de machtsgreep door Samsung.

Daarnaast moet het worden gezien in de context van de ai-bubbel. In meerdere landen worden datacenters al aangemerkt als “essentiële infrastructuur”, waardoor datacenters zich aan minder regels hoeven houden.

In de VS is die invloed zo sterk dat Trump compleet op handen is van ai-bedrijven. De Trump-regering bevecht actief elke poging om techbedrijven te reguleren, in ruil voor hun politieke steun.

Dit heet “corporate capture”, en is een steeds groter probleem. Dat Samsung graag tegenmacht wil verbieden door stakingen neer te slaan past ook in de groei van de corporate capture van Korea, waar Samsung geen tegenspraak duldt.

Dit is overigens niet nieuw voor Korea. In 2009 vielen vele doden bij een staking tegen een autofabrikant waar de politie keihard de staking probeerde te breken.

En tijdens de Koreaanse militaire dictatuur, gesteund door de VS, Samsung én meerdere andere bedrijven, werden stakers vermoord door het leger, zoals in 1980. Deze podcast vertelt het verhaal op een geweldige manier, echt een aanrader.

Dat al deze pijnlijke, recente geschiedenis onbenoemd blijft, maakt het makkelijker om tot de conclusie van het stuk te komen: Korea, Samsung en de wereldeconomie zijn het slachtoffer van de stakers. Chips zijn belangrijker dan arbeidsrechten. De ai-bubbel vereist mensenoffers.

Blijkbaar zijn de arbeiders van Samsung die een hoger loon eisen geen deel van Korea. Hun loonsverhoging gaat ten koste van Samsung en de aandeelhouders, die wél onderdeel zijn van Korea. Het is kapitalistisch nationalisme.

Dit stuk gaat dan ook voorbij luie journalistiek. Een stuk dat zo eenzijdig is en zo veel ruimte geeft voor autoritaire voorstellen zonder tegenwoord, is propaganda. De NOS deelt Samsung-propaganda.

Bo Salomons

(Dit artikel verscheen eerder als draadje op Bluesky.)