Houd het leger uit onze ziekenhuizen

Ook in het Verenigd Koninkrijk wordt de samenleving meer en meer gemilitariseerd. Net als in Nederland doen ook ziekenhuizen daar volop aan mee. Hier een artikel dat de Angry Workers publiceerden tegen de samenwerking van het leger en het ziekenhuis waar enkelen van hen werken.

In oktober 2025 stuurden topmanagers van het Southmead-ziekenhuis een e-mail naar al het personeel waarin ze zeiden dat ze een geweldige tijd hadden gehad tijdens een bezoek van legerreservisten, wat “enorme energie en enthousiasme bracht”. Het bezoek ging over het geven van inzicht aan het leger in hoe een burgerziekenhuis werkt. Het management stond het leger ook toe om een wervingskraam in het atrium op te zetten. 

De samenwerking tussen de North Bristol NHS Trust (NBT) en het leger gaat verder. Er zijn regelmatige “gezamenlijke mentorprogramma’s”, georganiseerd door NBT, het ministerie van Defensie en Defence, Equipment and Support (DE&S, Defensie, Materieel en Steun). Gedurende acht maanden delen regulier en militair medisch personeel “overdraagbare vaardigheden”. Tot nu toe hebben meer dan honderdveertig mensen aan deze programma’s deelgenomen. “De DE&S en de NHS zijn unieke organisaties die in complexe werelden bestaan”, zegt Tim Whittlestone, plaatsvervangend medisch directeur bij de North Bristol NHS Trust. “Laten we onze ervaring delen om veerkrachtige en krachtige managers te creëren.”

Wat is het probleem met deze samenwerking?

Deze aankondigingen spreken over “het delen van vaardigheden tussen gemeenschappen”, wat allemaal heel zoetsappig klinkt, maar wat voor soort “gemeenschap” is het leger? We leven in een sociaal systeem waar regelmatige economische crises markten beperken en de concurrentie tussen natiestaten vergroten. We zien eerst “handelsoorlogen”, zoals het instellen van importtarieven, vaak gevolgd door echte oorlogen. In de vorige eeuw leidde dat tot twee wereldwijde bloedbaden, waarbij 70 tot 80 miljoen mensen omkwamen. We stevenen momenteel opnieuw af op een situatie van wereldwijde oorlog. 

Politici bedenken allerlei argumenten (“We willen de democratie en westerse waarden verdedigen”), maar als het erop aankomt, gaat het om invloedssferen, toegang tot grondstoffen en toekomstige winsten. Trump is tenminste eerlijk als hij de olie van Venezuela inpikt of Groenland wil annexeren. Het Britse leger maakte deel uit van een militaire missie in Irak in 1991 en 2003 die gebaseerd was op de leugen van “het wegwerken van massavernietigingswapens”. Deze militaire missie en de gevolgen ervan leidden uiteindelijk tot de dood van tienduizenden mensen. 

We zien momenteel een wereldwijde wapenwedloop, geleid door de VS, die in 2026 meer dan duizend miljard Amerikaanse dollar aan militaire defensie zullen uitgeven. Het is duidelijk dat ze hiervoor betalen door te bezuinigen op ons inkomen en onze welvaart, zoals gezondheidszorg en onderwijs. De huidige oorlog in Iran en het Midden-Oosten zal onze kosten van levensonderhoud opdrijven. De regeringen hebben ons niets positiefs meer te bieden, dus gebruiken ze externe vijanden om hun macht te behouden, of dat nu in Rusland of Oekraïne is, of in China of de VS. Ze willen dit proces van militarisering normaliseren door meer uitwisseling tussen het leger en “de bevolking” aan te moedigen.

De rol van de gezondheidssector in oorlogen

De gezondheidssector speelt een bijzondere rol in moderne massa-oorlogen. Tijdens de huidige oorlog in Oekraïne kampen beide legers met een gebrek aan menskracht, aan soldaten. Ze bieden hogere lonen aan arme mensen om zich bij de strijdkrachten aan te sluiten, of gebruiken bruut geweld om jonge mannen te rekruteren. Toch zijn al deze maatregelen niet voldoende om de frontlinies te bemensen. Ze hebben een enorme medische infrastructuur nodig om gewonde soldaten op te lappen. De prioriteit is niet om degenen met de ergste verwondingen te helpen, maar degenen die mogelijk kunnen terugkeren naar de frontlinie – wat ze “omgekeerde triage” noemen. Tegelijkertijd doen duizenden ziekenhuisbedden en diensten voor burgerpatiënten weg, en dat in een tijd waarin de oorlog vruchtbare omstandigheden creëert voor nieuwe pandemieën. 

We zullen niet meewerken aan deze drang naar dood en verderf, aangedreven door een systeem van macht en uitbuiting dat in een diepe crisis verkeert. Toen we de bestuursleden van onze vakbondstak vroegen om zich officieel te verzetten tegen de pro-legeractiviteiten van het management, wilden ze dat niet doen. We roepen onze broeders en zusters uit de arbeidersklasse die in het leger zijn op om te weigeren geïnstrumentaliseerd en verminkt te worden voor de belangen van de rijken en machtigen. We weigeren ‘het leger’ in ons dagelijks leven te normaliseren, of het nu op scholen is, waar ze azen op kinderen uit de arbeidersklasse, of in onze ziekenhuizen, waar de herbewapening middelen weghaalt bij patiënten.

Geen cent, geen paramedicus voor de oorlogen van de bazen! Geen samenwerking met het leger bij NBT!

Angry Workers

(Dit artikel verscheen eerder onder de titel “Army recruitment stalls in Southmead hospital – Thanks, but no, thanks!” in nummer zes van het blad Vital Signs.)