Trump 2.0 – Stafchef Stephen Miller en zijn etnische zuivering

Historici voeren al meer dan zeventig jaar een debat over intentionalisme versus structuralisme. Dat gaat over de vraag of de Holocaust een van bovenaf opgelegd plan was, uitsluitend gedreven door Hitlers vooropgezet voornemen of het resultaat van chaotische, onderling concurrerende nazi-bureaucratieën. Trump regeert in chaos. Zijn kabinet dat bestaat uit zijn familie, miljardairs, republikeinse opportunisten, MAGA-mediafiguren, kwakzalvers en uiterst rechtse haviken heeft één gemeenschappelijke deler: volledige loyaliteit aan Trump. Die is zelf zo wispelturig, dat een telefoontje van een bevriende miljonair of een slijmende internationale leider, een vallende beurskoers, een negatieve opiniepeiling of een host op Fox news zijn beleid van het een op het andere moment, negentig graden kunnen doen draaien. Er zijn echter een paar ideologen in het kabinet, die Trumps meest racistische en imperialistische reflexen in uitgekiend beleid omzetten om hun eigen agenda uit te voeren. Over vijftig jaar hoeft er geen lang debat te zijn over de intenties van Trumps rampzalige beleid en wie de intentionalisten waren.

In Project 2025 staat netjes uitgeschreven wat de plannen voor Trump 2.0 waren. Russ Vought, een van de belangrijkste auteurs van dit plan, heeft als directeur van het Bureau van Management en Budget een belangrijke functie in Trumps regering. Minister van Oorlog, Pete Hegseth is lid van een ultra-conservatieve kerk en dit verklaart zijn kruistocht tegen woke en zijn extremistische christelijke retoriek tijdens de aanval op Iran. Hegseth is zeer gevaarlijk op zijn positie, maar zijn bombastische macho retoriek lijkt ook zijn onkunde en schandalen te moeten camoufleren. Vicepresident JD Vance is gesteund door de techlords uit Silicon Valley, en zeker meer ideologisch gedreven dan Trump. Het was Vance die vorig jaar een speech in München gaf en Europa aanviel over “massa-immigratie” en “censuur”. Hij zit bij veel overleggen aan tafel, maar of Trump hem serieus neemt en hem gaat aanwijzen als opvolger is nog maar de vraag, laat staan dat hij veel invloed op beleid heeft.

Leven onder Trump 2.0
1. Deel 1
2. De aanval op transrechten
3. De terfs krijgen hun zin
4. Eerst kwamen ze voor de vakbondsleiders….
5. Op weg naar een AI-gestuurde fascistische staat, of overschatten zijn ideologen de top-down maakbaarheid van de VS?
6. Toen de Nationale Garde niet naar Portland kwam
7. De klopjacht op antifa
8. Conspiracy-onzin van Trump 2.0 over ‘antífa’ gretig geïmporteerd door rechts Nederland
9. De keiharde dagelijkse realiteit van de ICE-razzia’s
10. Hoe ICE in Minneapolis belandde en Nicole Good vermoordde
10. Stafchef Stephen Miller en zijn etnische zuivering

Niemand lijkt zoveel invloed te hebben als Stephen Miller. Stafchef Miller is de man achter Trumps migratiebeleid. Hij is loyaal aan Trump en lijkt Trumps wispelturige impulsen te sturen met beleid. Daarnaast is Miller vaak een gast op Fox nieuws en rechtse podcasts om Trumps beleid te duiden en agressief te verdedigen. Zijn interviews zijn schuimbekkende monologen waarin Miller zijn “waarheid” spuwt, woest zijn kaken op elkaar slaat, met een overschot aan masculiene agressie, geen tegenspraak duldend en absoluut zonder enige empathie. Millers speech tijdens de herdenking van Charlie Kirk vertoonde veel gelijkenis met een befaamde rede van Goebbels bij de begrafenis van Horst Wessel in 1932. Miller gebruikte een “storm” metafoor, omschreef Kirk als onsterfelijke martelaar en had het, net als Goebbels, veelvuldig over de strijd tussen goed en kwaad. In 2017 sprak Steve Bannon met journalist Michael Wolfe. Bannon was toen nog de communicatie-adviseur van Jeffrey Epstein en werkzaam voor Trump in het Witte Huis. Hij werd er destijds vaak van beschuldigt fascist te zijn. Bannon stelde Miller voor aan Wolfe en zei over hem: “Kijk, dit is pas een echte fascist“.

De immigratiewet van Coolidge

Stephen Miller is zelf van Joodse afkomst. Zijn overgrootouders ontvluchtten pogroms in het huidige Wit-Rusland. Ironisch genoeg kregen de Joodse bewoners de schuld van sociale en politieke onrust in het autoritaire Rusland van de tsaar. Veelal aangemoedigd door de staat waren het de Zwarte Honderden, radicaal-nationalistische milities, die pogroms organiseerden. Net als in West-Europa werden Joodse vluchtelingen uit tsaristisch Rusland bij aankomst in de VS gediscrimineerd, uitgesloten van onderwijs en huisvesting en slachtoffer van antisemitisme. Joodse Amerikanen werden net als Italianen en Grieken, vooraf aan de Tweede Wereldoorlog, en daarvoor Ieren in de negentiende eeuw, niet als wit gezien. Miller heeft zo’n hekel aan de kritische rassentheorie (crt) dat hij waarschijnlijk niet wil weten dat “ras” een sociaal construct is. In 1924 tekent president Coolidge een – mede door een eugeneticus ontworpen – immigratiewet die migratie uit Azië stopt en uit Zuid- en Oost-Europese landen drastisch vermindert. Duizenden Joden uit Oost-Europa kregen geen toegang meer tot de VS en kwamen om in de Holocaust. Net als Hitler in “Mein Kampf” prijst Miller die raciale immigratiewet echter en hij roept veelvuldig op om Coolidge ervoor te vereren.

Millers oom heeft zich vanwege hun familieverleden fel uitgesproken tegen Millers migratiebeleid. Stephen zelf groeide op in Santa Monica, een van de rijkste delen van Los Angeles, een liberale omgeving, maar wel in een conservatief Joods gezin. In zijn highschool-periode onderscheidt zich als een recalcitrante opruier, die meestal in pak naar school gaat. Dan al belt hij minstens negenenzestig keer in bij een lokale conservatieve radioshow om te klagen over “politieke correctheid” op zijn school. Toen hij zich wilde laten kiezen in een studentenraad sprak hij zich uit tegen het oppakken van troep van de schoolvloer, omdat dit de taak van schoonmakers is. Hij sprak zich ook uit tegen het gebruik van Spaans op school. In een video in een schoolbus is te zien hoe de zeventienjarige Miller sarcastisch de marteling van Irakezen toejuicht. Miller valt wat dat betreft te vergelijken met andere welbespraakte (provocerende) rechts-populisten die als geprivilegieerde klootzakjes opgroeiden in een liberale omgeving, zoals Thierry Baudet op het gymnasium in Haarlem of Nigel Farage op een Engelse kostschool. Waarbij Farage net als Miller toen al een enorme racistische pestkop was die er van hield om zijn klasgenoten te shockeren.

Speechschrijver

Miller gaat studeren aan Duke University in Noord-Carolina. Ook daar staat hij bekend als een agressieve debater over multiculturalisme en is hij een columnist voor de schoolkrant. Met behulp van de islamofobe oud-marxist David Horowitz, een sponsor van Geert Wilders, krijgt hij de leiding over het “Terrorisme Awareness Project” en is hij al te gast bij Bill O’Reilly op Fox Nieuws. Daar mag hij zijn ongenoegen botvieren over een schandaal op Duke waarbij drie Lacrosse-spelers vals beschuldigd werden van de verkrachting van een zwarte stripper, terwijl er wel degelijk sprake was van racisme. Miller deed en doet nog steeds niet aan nuance. Op Duke leert hij PhD-student Richard Spencer kennen. Samen met de fascist Spencer organiseert Miller een conferentie over immigratie. Daarvoor nodigen ze Pete Brimelow uit, een bekende witte nationalist van de extreem-rechtse weblog VDARE.

Na zijn afstuderen werkt Miller zich via stageplekken bij republikeinse politici in Washington op als assistent van de latere Trump-minister Jeff Sessions. Zodoende komt hij in het Witte Huis te werken als adviseur en speechschrijver. Hij is onder andere verantwoordelijk voor de duistere “American Carnage”-speech tijdens Trumps inauguratie in 2017. Hij staat ook bekend als de drijfveer achter het immigratie-verbod voor moslims, de gezinsscheiding van immigranten en het beëindigen van DACA, een tijdelijke bescherming voor immigrantenjongeren. Miller werd echter tegengewerkt tijdens Trumps eerste termijn. Blijkbaar liepen mensen bij het ministerie van Homeland Security (DHS) letterlijk de kamer uit als Miller met extreme plannen langskwam. Die waren overigens ook niet altijd even goed uitgedacht, en zijn immigratie-verbod werd meerdere keren door rechters verworpen.

Breitbart

In 2019 kreeg Hatewatch, onderdeel van het door Elon Musk gehate Southern Poverty Law Center, de beschikking over honderden gelekte emails die Miller in de aanloop van de verkiezingen in 2016 stuurde naar redacteuren van het destijds zeer invloedrijke extreem-rechtse Breitbart News. Miller attendeert redacteuren van Breitbart op stukken van de eerder genoemde VDARE over ‘rassenwetenschap’, een stuk van de witte nationalist Jared Taylor, artikelen van InfoWars en veel statistische data over criminaliteit onder immigranten. Na de ontvangst van Millers emails, publiceerde Breitbart steeds artikelen met de door hem aangegeven onderwerpen. Ook prijst Miller de dystopische roman “Het legerkamp der heiligen” van de Franse schrijver Jean Raspail aan. Dat onder neo-nazi’s en witte nationalisten populaire boek gaat over een invasie van vluchtelingen in Frankrijk, wat leidt tot de instorting van de “westerse beschaving”. In Nederland wordt dat boek uitgegeven door de aan FVD gelieerde uitgever de Blauwe Tijger.

De angst voor de ineenstorting van de witte Amerikaanse ‘beschaving’ als gevolg van de “Great Replacement” is de grote drijfveer voor Miller. Uit de correspondentie met Breitbart ontstaat het beeld van Miller als een belezen en uitgesproken witte nationalist. Na de publicatie van Hatewatch in 2019 kon Miller, ondanks aandringen op zijn ontslag door democratische politici, blijven werken in het Witte Huis. Het falen van liberalen om het gevaar te onderkennen van ideologisch racisme en hun weigering om Trump te dwingen om Miller te ontslaan, zal veel immigranten vijf jaar later opbreken.

Radicaal-links

In 2021 is Miller een van de weinige kabinetsleden die Trump blijven steunen na de bestorming van het Capitool. Die loyaliteit zal later beloond worden. Ondertussen komt Miller met America Legal First, een “conservatieve organisatie” die zich focust op de legale aspecten van migratie, diversiteit en stemfraude. Tijdens de Biden-periode wordt Miller een veelvuldige gast op Fox nieuws en rechtse podcasts. Hij stuurt geen e-mails meer, maar heeft een directe lijn naar invloedrijke mensen als Charlie Kirk en de presentatoren van Fox. Net als tijdens zijn Breitbart-periode, stuurt hij het debat over migratie naar ver rechts. Vier jaar lang wordt er vanuit rechtse media een niet bestaande migratiecrisis gecreëerd.

Miller laat in podcasts een manische obsessie met migratie samengaan met een afkeer voor “radicaal-links”. Wat Miller daaronder verstaat verdient enige duiding, want zijn begrip van radicaal-links is ontdaan van iedere realiteit. Hij gebruikt het voor alles dat niet MAGA is, van leraren tot rechters tot journalisten. Maar ook voor ambtenaren en advocaten die voor de immigratiedienst werken, en voor rechters die hij ongeacht hun politieke voorkeur wegzet radicaal-linkse gekken, zelfs als ze in werkelijkheid ‘gematigde’ conservatieven zijn. America Legal First is onderdeel van Project 2025 en legde zo het fundament voor Trump 2.0. Net voor de verkiezingen in 2024, als er veel negatieve aandacht is voor Project 2025 en Trump ontkent bij het project betrokken te zijn, trekt Miller zijn organisatie terug uit Project 2025 om de banden tussen Project 2025 en de Trump campagne te verbloemen.

Staat van uitzondering

In het nieuwe kabinet krijgt Miller de invloedrijke positie van plaatsvervangend stafchef voor beleid en de belangrijkste adviseur voor binnenlandse veiligheid. Direct naar de inauguratie worden de belangrijkste punten uit Project 2025 met presidentiële decreten in beleid omgezet. Miller is Trumps belangrijke adviseur voor immigratie. Het presidentiële decreet om automatisch burgerschap voor iedereen die in de VS is geboren te schrappen voor kinderen van ongedocumenteerde migranten komt rechtstreeks uit de koker van Miller. Hij is ook degene die het keiharde beleid van ICE aanstuurt. Hij stelt quota in om iedere dag drieduizend migranten op te pakken. Het was Miller die in mei 2025 de leiders van ICE aanstuurde om geen gerichte arrestaties te doen, maar naar bouwmarkten te gaan en willekeurige dagloners op te pakken. Deze razzia’s in Los Angeles leiden tot protesten, die Miller dan omschrijft als een “georganiseerde insurrectie“. Hij doet later hetzelfde bij protesten tegen ICE in Portland, Oregon en begin dit jaar in Minneapolis.

Miller is ongetwijfeld bekend met het werk van de Duitse rechtsgeleerde Carl Schmitt, wiens idee van de “staat van uitzondering” een democratische regering de mogelijkheid geeft om alle macht naar zich toe te trekken en dat permanent te laten voortduren. Miller adviseerde Trump in oktober al om de Insurrection Act in te zetten. Dat is de komende twee jaar ook nog een groot gevaar, vooral als de republikeinen hun meerderheid verliezen bij de midterm-verkiezingen in november, of als de economie instort. Trump heeft in 2021 al laten zien dat hij zijn macht niet wil opgeven. Waarom zou dat nu anders zijn? Een oorlog beginnen is andere manier om de noodtoestand uit te roepen.

Waarste gevoelens

In de zomer van 2025 rept Trump over “remigratie” om een nieuwe migratiewet aan te kondigen. Remigratie, het idee van gedwongen terugkeer van migranten naar hun land van herkomst, komt uit de hoek van de extreem-rechtse identitaire beweging in Europa. Miller, die goed bekend is met extreem-rechtse ideeën uit Europa, riep tijdens de verkiezingscampagne in 2024 al om remigratie. In Nederland hadden ook de PVV, FVD en JA21 remigratie in verschillende gradaties in hun partijprogramma voor de parlementsverkiezingen van 2025. In het najaar van 2025, na een aanslag van een migrant van Afghaanse komaf in Washington DC, roept Trump op alle immigratie uit “Derde Wereld-landen” stop te zetten en heeft hij het ook weer over remigratie.

Trump is zich goed bewust van Miller’s extreme standpunten over migratie. Tijdens een persconferentie in oktober zegt hij in een ode aan Miller: “Ik zou hem graag hierboven willen hebben om zijn ware gevoelens uit te leggen. Misschien niet zijn waarste gevoelens, dat zou een beetje te ver gaan”. Volgens journalisten van de Atlantic zei Trump in 2024 bij de voorbereiding van een debat over migratie tegen Miller: “Nou, als het aan jou lag, zou iedereen in dit land eruitzien zoals jij”. Waarop Miller antwoordde: “Dat klopt.” Dat de huidskleur van de migrant voor hem belangrijk is, blijkt duidelijk uit het wél toelaten van witte migranten, de zogenaamde “vluchtelingen” uit Zuid-Afrika.

Miller is een witte nationalist en zijn migratiebeleid is een doelbewuste etnische zuivering van de Verenigde Staten, met het ultieme doel om het een raciaal homogene staat te maken. Dat streven wordt ook duidelijk gemaakt in een meme tweet op het officiële media-account van DHS, van een tekening in jaren vijftig-stijl van een Cadillac op een idyllisch strand met onderschrift “Amerika na honderd miljoen deportaties”. Dat promoot letterlijk de deportatie van alle niet-witte mensen uit de VS. Sommige mensen noemen de stroom van neo-nazi propaganda op sociale media-berichten van de overheid hondenfluitjes, dat zijn ze allang niet meer, dit zijn groypers en neo-fascisten werkzaam bij overheid in Washington, DC, die via memes aan hun achterban laten zien wie de baas is. Een equivalent van het hangen van de hakenkruisvlag aan de Eifeltoren in Parijs.

Anti-christelijke meningen

Miller heeft echter bij veel meer zaken een vinger in de pap dan alleen bij migratie. Hij is ook een aanjager van het ontmantelen van diversiteitsbeleid in federale overheden, universiteiten en andere instituten. Miller is betrokken bij Trumps heksenjacht op radicaal-links, zoals de nauwelijks opgemerkte nationale veiligheidsrichtlijn waarin “anti-christelijke meningen”, “vijandigheid tegen de traditionele familie” en “anti-Amerikaanse” opvattingen worden aangemerkt als indicatoren van radicaal-links geweld. “Dit is de eerste keer in de Amerikaanse geschiedenis dat er een gezamenlijke inspanning van de hele overheid is om links terrorisme te ontmantelen”, zei Miller, die zoals gezegd een heel breed begrip van “radicaal-links” heeft.

Miller is ook adviseur bij het nieuwe buitenlandbeleid, vooral als het gaat om het Amerikaanse halfrond, vanwege migrantenstromen. Zo was hij betrokken bij het plan om schepen met vermeende drugssmokkelaars op zee te bombarderen. Deze buitengerechtelijke executies zijn mijns inziens de meest grove en nihilistische schending van mensenrechten onder Trump 2.0 tot nu toe. Een bron in dit artikel van de New Yorker omschreef Miller’s rol als volgt: “Hij is verantwoordelijk voor de portefeuille Westelijk Halfrond: immigratie, veiligheidskwesties en de aanpak van de kartels. Hij belegt bijna dagelijks werkgroepen. Hij heeft een zeer dwingende toon aangeslagen bij het ministerie van Oorlog over wat hij wil zien. Het team van Hegseth zegt gewoon ‘ja’. Ze bieden geen tegenspraak. Miller kreeg in zijn eerste termijn bij soortgelijke voorstellen ‘nee’ te horen. Hij heeft nu niemand meer die kan zeggen: ‘Nee, dit is geen goed idee’.”

Oorlogen

Na de ontvoering van Maduro verschijnt Miller bij Jake Tapper om de aanval op Venezuela te verdedigen en de annexatie van Kalaallit Nunaat (ook bekend als Groenland) aan te kondigen. Hij deelt zijn imperialistische visie over het buitenland: “We leven in een wereld, in de echte wereld, die wordt geregeerd door kracht, die wordt geregeerd door geweld, die wordt geregeerd door macht.” In de visie van Miller is de VS per definitie de baas, geldt het recht van de sterkste en er is openlijk geen enkele intentie om de bevolking van een land zeggenschap te geven. Ik ben ook sceptisch over Amerikaanse regime change-oorlogen van de laatste decennia, maar dit is ronduit verachtelijk. Volgens Miller is de VS een supermacht en alles moet wijken voor Amerikaanse belangen. Het is weer terug naar het koloniale landje-pik en de ruilhandel van de negentiende eeuw, waarbij alle internationale verdragen van na de Tweede Wereldoorlog inclusief de conventie van Genève de prullenbak in gaan.

Dit is uitermate gevaarlijk voor de wereldvrede, economie en heel slecht voor mensenrechten. Dat blijkt ook wel uit de slecht doordachte en impulsieve oorlog tegen Iran, die Trump samen met Israël begonnen is. Volgens Miller is het Pentagon onder Trump “niet meer woke”, waardoor het leger niet meer “politiek correct” hoeft te vechten. Het kan doen wat de taak van het leger is: “De vijand opsporen, vernietigen en doden”. “Niet meer woke” vertaal ik dan als schijt hebben aan alle internationale wetten en aan mensenrechten. Het schrappen van onderdelen van het Amerikaanse leger die burgerslachtoffers moeten voorkomen, heeft verschrikkelijke gevolgen zoals de honderdtachtig doden door een Tomahawk raket op een basisschool voor meisjes in Iran.

Kanttekening

Ik wil wel een kanttekening plaatsen. Tijdens de eerste Trump-regering werd Steve Bannon door de liberale media geschetst als de kwade genius achter Trump. Vooral internationale media konden geen genoegen krijgen van profielen over Bannon. Achteraf gezien was zijn invloed veel beperkter en werd hij na een machtsstrijd met Trumps dochter Ivanka en schoonzoon Kushner het Witte Huis uitgewerkt.

Uit uitgebreide artikelen over het kabinet van Trump 2.0, zoals het profiel van Susie Wiles in de Vanity Fair en het artikel over Trumps Oekraïne-beleid in de New York Times, ontstaat het beeld van een machtsstrijd tussen verschillende facties die continue met gevlei bij Trump hun belangen proberen door te drukken. Loyale proleten zijn afhankelijk van de grillen van Trump. De positie van jaknikkers zoals FBI-directeur Kash Patel, minister Pam Bondi en minister Hegseth staat onder druk. Kristie Noem, die Miller’s beleid trouw uitvoerde, is onlangs al ontslagen.

Trump is een racist waarbij Millers extreem-rechtse ideeën volop weerklank vinden. Miller is veel gewiekster dan andere MAGA-proleten. Hij stuurt Signal-berichten met gore foto’s van een slachtoffer van een vechtpartij met zwarte jeugd naar Trump, waarna die de nationale garde de straat op stuurt in Washington DC. Miller is echter ook afhankelijk van de grillen van Trump en in Trumps universum draait het maar om één man, Donald Trump zelf. Met de tussentijdse verkiezingen in november op komst, klinkt er ook vanuit republikeinse gelederen kritiek op Miller. Zijn positie is dus ook niet zeker. Maar dit artikel gaat ook niet per se over Miller. Wat ik wil benoemen is de verwerpelijke racistische ideeën die Miller als beleid implementeert, en hoe liberale media dat niet onderkennen en benoemen. Er worden honderden artikelen geschreven over of Trumps Amerika een fascistische staat is, en dat begint er wel steeds meer op te lijken zoals Rutger Bregman aantoont.

Fascisme is echter een proces en geen vast omlijnd verschijnsel. Het is nog in beweging, ook in de VS, zoals extremisme-expert Alexander Reid Ross in dit artikel uitlegt. De VS is nog geen totalitaire staat maar krijgt wel steeds meer autoritaire trekken, en daarom is Miller zo gevaarlijk met zijn extreem-rechtse ideeën. “Je kunt een coalitie met fascisten op prominente posities en zonder duidelijke ideologische weerstand tegen de fascistische ideologie niet vertrouwen, want het fascisme heeft de neiging om bewegingen van binnenuit te infiltreren en over te nemen”, aldus Ross. Dat is ook duidelijk zichtbaar in Trumps huidige kabinet, waar op veel vlakken Millers ideeën de overhand krijgen in het beleid. Net zoals de PVV-standpunten de overhand kregen in het migratiebeleid van het kabinet Schoof. Mensen als Miller moeten dan ook keihard bestreden worden en hun extreem-rechtse ideologie moet altijd benoemt worden en mag nooit genormaliseerd worden. Of het nu om Miller gaat, of om een voormalig lid van Erkenbrand of Voorpost: mensen met extreem-rechtse ideeën moeten altijd geweerd worden, zeker uit posities van macht, dus uit een federale overheid en uit een coalitie in een gemeenteraad, helemaal als ze een pak aan hebben en vlot gebekt zijn.

Henk S.