Protestactie tegen asielwetsvoorstellen: “Waarom worden deze wetten doorgeduwd? Het antwoord is: zondebokpolitiek” (beeldverslag)

Ruim honderd mensen namen vanmiddag in Den Haag deel aan een protestactie tegen de asielwetsvoorstellen die ook door de Eerste Kamer dreigen te worden aangenomen. De actie was georganiseerd door Extinction Rebellion (XR), Here To Support en De Straat Op. Onder de activisten bevonden zich flink wat vluchtelingen uit azc’s, die al zo lang wachten op verblijfsrecht. Door middel van veel zelfgemaakte actieborden werd een glasheldere boodschap overgebracht: het asielbeleid is onmenselijk en geen mens is illegaal.

Nadat de activisten zich eerst voor het gebouw van de Eerste Kamer aan de Lange Voorhout 34 hadden verzameld, liepen ze vervolgens naar de bezoekersingang van de Eerste Kamer aan de Kazernestraat 52. Ze mochten het plein voor deze ingang niet betreden, wat tot gevolg had dat meer dan honderd mensen dicht bij elkaar moesten gaan staan, deels op de stoep en deels op straat. “Stem tegen de Faberwetten”, riep een van de actieborden op. Daarmee werd maar weer eens aangegeven dat de verschrikkelijke asielwetsvoorstellen uit de koker komen van de beruchte voormalige minister Marjolein Faber, een van de fascisten van de PVV. Het fascisme is doorgedrongen tot het staatsapparaat, en nu voeren andere partijen het extreem-rechtse beleid van de PVV uit. Zo invloedrijk en machtig is het fascisme inmiddels geworden in dit land. “Meestemmen met de bruinhemden”, zoals een ander actiebord dat betitelde.

Treiterij door de politie

Het was verheugend dat naast mensen van onder meer XR, Dolle Mina en de campagne voor een nieuwe kinderpardonregeling ook vluchtelingen van Syrische, Soedanese en Jemenitische herkomst aan het protest meededen. Vanuit de organisatoren van de actie werd er een toespraak gehouden, waarna een andere persoon een gedicht wilde gaan voordragen van de Brits-Somalische dichter Warsan Shire. Haar ouders kwamen als vluchtelingen naar het Verenigd Koninkrijk toen zij één jaar oud was. Het was de bedoeling dat de voordracht een bijzonder moment zou moeten gaan worden, maar de opdringerige Haagse politie wist dat flink te verpesten. Want opeens begonnen vier of vijf agenten de groep van organisatoren van achteruit naar voren te duwen, waardoor de organisatoren bijna struikelend in de rest van de menigte terechtkwamen. Blijkbaar vonden de agenten dat de organisatoren net iets te veel op het plein voor de Eerste Kamer stonden, hoewel ze nog zo’n dertig meter waren verwijderd van de bezoekersingang. Met duw- en trekwerk veroverden de agenten twee meter terreinwinst. En met dat machtsvertoon wilden ze weer eens laten zien dat ze de baas wensten te zijn. Ondertussen moest de vrouw die het gedicht plechtig wilde voordragen, moeite doen om zich staande te houden. Dat soort treiterijen van de sterke arm van de staat zijn en blijven super irritant.

Volgende week, op 21 april, gaat de Eerste Kamer stemmen over de asielwetten en dus ook over de strafbaarstelling van mensen zonder verblijfsrecht. Vandaag probeerde CDA-minister Bart van den Brink tijdens het debat over de wetten de Eerste Kamer-leden van zijn partij met een smerig staaltje koehandel over te halen om in te stemmen met de wetten. Alleen “hardnekkige terugkeerfrustreerders” zonder verblijfsrecht zouden volgens hem worden vervolgd en gestraft, na invoering van de wetgeving. Dat zou volgens de minister gaan om “een heel afgebakende groep” van honderd tot driehonderd mensen. “De strafbaarstelling is geen voorbode van een veel repressiever beleid”, zoog hij ook nog uit zijn duim. Vluchtelingen en hun bondgenoten weten wel beter. Al zo’n veertig jaar wordt de politiek van migratiebeheersing harder en mensonwaardiger, jaar in jaar uit. Het is aan ons om daartegen in opstand te komen, met alle kracht, moed, woede en solidariteit die in ons is.

Harry Westerink

Hieronder het eerste deel van het vanmiddag voorgedragen gedicht “Thuis” van Warsan Shire. Het is wereldwijd een van de bekendste gedichten over waarom mensen vluchten.

Niemand verlaat zijn thuis tenzij thuis de bek van een haai is.
Je rent pas naar de grens als je de hele stad ook ziet rennen.
De jongen met wie je op school zat, die jou duizelig kuste achter de oude tinfabriek, draagt
een geweer dat groter is dan zijn lichaam.
Je verlaat thuis alleen als thuis je niet laat blijven.

Niemand zou zijn thuis verlaten tenzij thuis je achternazat.
Het is niet iets wat je ooit dacht te zullen doen, dus toen je het deed, droeg je het volkslied onder je adem, wachtend tot het luchthaventoilet om het paspoort te verscheuren en door te slikken, elke verdrietige hap verduidelijkte dat je niet terug zou gaan.

Niemand zet zijn kinderen in een boot, tenzij het water veiliger is dan het land.
Niemand zou kiezen voor dagen en nachten in de buik van een vrachtwagen, tenzij de afgelegde kilometers meer betekenden dan reizen.

Niemand zou ervoor kiezen om onder hekken door te kruipen, om geslagen te worden tot je schaduw vertrekt, om verkracht te worden, van de boot geduwd omdat je donkerder bent, te worden verdronken, verkocht, uitgehongerd, aan de grens doodgeschoten als een ziek dier, betreurd.

Niemand zou ervoor kiezen om van een vluchtelingenkamp een jaar of twee of tien
een thuis te maken, te worden uitgekleed en gefouilleerd, overal gevangenis te vinden.

Hieronder de toespraak die vanmiddag namens de organisatoren werd uitgesproken.

Wij staan hier vandaag om de Eerste Kamer op te roepen haar taken serieus te nemen. Dit beleid is onmenselijk. Geen mens is illegaal! Het Tweestatusstelsel en de Asielnoodmaatregelenwet zijn onrechtvaardig en onmenselijk. De invoering ervan brengt mensen in een onmogelijke positie.

Hoe kunnen mensen leven als hun aanwezigheid alleen al strafbaar is? De gevolgen van dit schokkende beleid zijn niet te overzien. Uit angst voor arrestatie zullen mensen zich genoodzaakt voelen zorg te mijden of hun kinderen thuis te houden van school. De wetten schenden daarmee op een heel directe manier de mensenrechten. Dit is onacceptabel.

Deze wetten zijn niet alleen onrechtvaardig en onmenselijk, maar ook nog eens extreem onzorgvuldig tot stand gekomen. Dit vinden niet alleen wij, iedereen met verstand van wetgeving is tegen!

De Raad van State uitte grote zorgen, omdat de wetten de werkdruk op de IND en de rechtsstaat enorm zullen vergroten en grote kosten met zich meebrengen. De Vereniging Nederlandse Gemeenten sluit zich hierbij aan en adviseerde tegen invoering. Ook de Nederlandse Orde van Advocaten is negatief over de voorstellen en raadt invoering met klem af. De wetsvoorstellen staan “op gespannen voet met de uitgangspunten van de rechtsstaat”.

Volgens de Nationale Ombudsman en de Kinderombudsman schenden de wetten kinderrechten en brengen ze tienduizenden asielzoekers en statushouders opzettelijk in jarenlange onzekerheid. Zij spreken van “onzorgvuldig en onbehoorlijk bestuur”.

Veel mensen die in Nederland wonen, vinden de wetsvoorstellen onacceptabel. Meer dan 117.000 mensen ondertekenden een petitie tegen de asielwetsvoorstellen die door VluchtelingenWerk is aangeboden aan de Eerste Kamer.

Waarom deze wetten toch doorgeduwd worden? Het antwoord is duidelijk: zondebokpolitiek. Het vorige kabinet beweerde het Tweestatusstelsel en de Asielnoodmaatregelenwet in te willen voeren om de druk op de Nederlandse voorzieningen te verminderen. In plaats daarvan gaat het om wetsvoorstellen waarmee de problemen niet aangepakt worden: het gebrek aan betaalbare woningen en de druk op het onderwijs en de zorg zijn niet het gevolg van de komst van vluchtelingen naar Nederland, maar van jarenlang afbraakbeleid door (extreem-)rechtse kabinetten.

Door problemen te proberen ‘op te lossen’ met strenger asielbeleid wordt de schuld ervoor in de schoenen geschoven van mensen die, om hun leven te redden, alles hebben moeten achterlaten. Terwijl de echte schuldigen van de problemen in Nederland buiten schot blijven. Sterker nog, er wordt op hen gestemd!

Het is tijd om paal en perk te stellen aan deze politiek. En het is de taak van de Eerste Kamer om dit te doen. Senatoren mogen niet stemmen op basis van partijpolitieke overwegingen. Geen tijd voor spelletjes dus! Ze moeten wetten beoordelen op zorgvuldigheid en uitvoerbaarheid. Het is duidelijk dat het Tweestatusstelsel en de Asielnoodmaatregelenwet juist daarin tekortschieten.

Dat is waarom wij hier staan. Deze wetten zijn onmenselijk. Onrechtvaardig. Onzorgvuldig en onuitvoerbaar. Eerste Kamer, stem tegen. Geen mens is illegaal!