Hoe zal het Amerikaanse leger Iran binnenvallen?

Door Jack Rasmus (vertaling Henry van Maasakker) 25 maart 2026

(Foto Paul Goyette, Flickr, CC-BY-4.0)

De Iraanse kerncentrale in Natanz was een paar dagen eerder als waarschuwing getroffen door een Amerikaanse raket. Toen Trump zijn plan aankondigde om alle civiele nucleaire infrastructuur van Iran te vernietigen, verklaarde hij dat Iran 48 uur de tijd had om zich over te geven voordat de VS zouden aanvallen. De olieprijs steeg en de aandelenfutures begonnen binnen 24 uur na Trumps dreigement te dalen.

Nog geen 48 uur later, op maandagochtend 23 maart, een uur voordat de Amerikaanse aandelenmarkten opengingen, kondigde Trump aan dat Iran hem had benaderd en om onderhandelingen had gevraagd. Daarom schortte Trump de aanval op Iran met nog eens vijf dagen op, oftewel tot het einde van de week.

De verlenging van vijf dagen had niets te maken met onderhandelingen, die volgens Iran nooit hadden plaatsgevonden. Trump had het verzonnen. De verlenging van vijf dagen was wederom een ​​poging van functionarissen van de Trump-regering om de Amerikaanse aandelenmarkten en de olieprijs te stabiliseren, die beide op het punt stonden te stijgen. Binnen enkele uren na de aankondiging van zijn schorsing van vijf dagen op maandag daalde de Amerikaanse olieprijs (WTI) met $10 per vat tot $90 en openden de aandelenmarkten hoger na een reeks dalingen vorige week. 

Sinds het begin van de oorlog op 28 februari hebben Trump en diverse regeringsfunctionarissen herhaaldelijk publiekelijk verklaard dat er onderhandelingen plaatsvonden, dat er vooruitgang werd geboekt, of zelfs dat de oorlog op het punt stond ‘binnenkort te eindigen’, zoals Trump zelf verklaarde. 

Het patroon laat zien dat dergelijke onjuiste beweringen vooral bedoeld waren, en nog steeds zijn, om te voorkomen dat de financiële markten te snel instorten en dat de olieprijzen te snel stijgen.

Maar er is nog een andere verklaring voor Trumps plotselinge koerswijziging en zijn besluit om de Amerikaanse aanval op de Iraanse kernenergie-infrastructuur vijf dagen op te schorten.

Trump probeert hiermee tijd te winnen om Amerikaanse militaire troepen naar de regio te sturen, zodat hij een grondaanval op Iran kan lanceren, gelijktijdig met zijn plan om de Iraanse nucleaire en civiele energie-infrastructuur te bombarderen.

Hier volgen enkele feiten die aantonen waarom de schorsing van vijf dagen eigenlijk bedoeld is om tijd te winnen voor een veel grotere militaire voorbereiding van de VS.

De reguliere Amerikaanse media blijven melden dat een contingent van ongeveer 2000 Amerikaanse mariniers onderweg is over zee aan boord van het Amerikaanse landingsschip US Tripoli, vanuit Azië naar de Perzische Golf. Als we de media mogen geloven, is het de bedoeling dat de VS Iran binnenvallen met slechts een paar bataljons mariniers.

De mariniers zijn van plan te landen in de Straat van Hormuz. De VS zullen de straat op de een of andere manier in handen krijgen en olietankers er weer doorheen laten varen. De media promoten ook het idee dat een tweede mogelijk landingsdoelwit het Iraanse eiland Kharg is, waar 90% van de Iraanse ruwe olie wordt geraffineerd en verscheept. Kharg ligt dicht bij de Iraanse kust, ver in het noorden van de Perzische Golf en dichter bij Koeweit dan bij de Straat van Hormuz. De media verwijzen naar berichten van Trump zelf op sociale media, waarin hij Kharg noemt als een goed doelwit voor de mariniers. Lindsey Graham, Israëls belangrijkste woordvoerder in de Amerikaanse Senaat, geeft dagelijks persconferenties waarin hij ook verwijst naar de verovering van Kharg.

Maar het is allemaal bedrog.

Het is zelfs mogelijk dat het aantal van 2000 mariniers dat zich in Tripoli bevindt, een misleidende bewering is.

Dat roept de vraag op: zijn de VS daadwerkelijk van plan Iran binnen te vallen? En zo ja, waar dan wel, als het niet het eiland Kharg of Hormuz is?

Het sturen van 2000 mariniers om gebied rond Hormuz of Kharg Island te veroveren is vanuit militair oogpunt een gigantische strategische blunder die op de loer ligt, mocht het worden uitgevoerd. Het is moeilijk voor te stellen dat een hoge Amerikaanse militaire adviseur dat zou aanbevelen.

Ten eerste, hoe zouden 2000 mariniers de Straat van Hormuz kunnen passeren en de Perzische Golf opvaren om het eiland Kharg aan te vallen? Ze zouden een makkelijk doelwit zijn, ervan uitgaande dat ze de straat überhaupt zouden kunnen passeren. Bovendien, zouden slechts 2000 mariniers Kharg kunnen behouden, áls ze er al aan land zouden kunnen gaan en het eiland zouden kunnen innemen? Marine bataljons hebben geen radars en luchtdoelraketten in hun uitrusting. Ze zouden massaal worden aangevallen met raketten en extreem moeilijk te bevoorraden zijn.

Hetzelfde geldt voor de andere eilanden in de Straat van Hormuz, zoals Bander Abbas. Eén Iraanse raket is al genoeg om de Tripoli en alle 2000 opvarenden te vernietigen.

Het feit dat Amerikaanse functionarissen, volgens Trump en de media, publiekelijk Kharg Island en de Straat van Hormuz noemen als landingsdoelen, zou een indicatie moeten zijn dat er geen intentie is om Kharg of andere eilanden in de straat te bezetten. De VS bespreken hun militaire doelstellingen niet in het openbaar. Daarom zijn die eilanden vrijwel zeker niet de doelwitten!

Er zijn echter steeds meer aanwijzingen dat wanneer de Amerikaanse invasie komt – en die komt eraan – de landing waarschijnlijk ergens anders zal plaatsvinden dan de media of Trump vermelden. Er is momenteel een enorme Amerikaanse militaire opbouw gaande, die door de media wordt verzwegen, en die meer omvat dan alleen een bataljon mariniers. Er wordt een traditionele mobilisatie van Amerikaanse strijdkrachten naar de regio gestuurd, vergelijkbaar met de opbouw die begin 2003 plaatsvond voorafgaand aan de oorlog in Irak.

Twee Amerikaanse luchtlandingsdivisies, de 82e en de 101e, zijn gemobiliseerd en naar verluidt onderweg naar de regio. Dat geldt ook voor twee bataljons van de Amerikaanse Rangers. Een andere brigade van de Amerikaanse mariniers is vanuit de VS naar de regio vertrokken, maar de aankomst zal enkele weken duren. Deze brigade zal waarschijnlijk de eerste marinierseenheid aflossen die vrijdag arriveert. Dat is een gecombineerde militaire macht van 20.000 man.

Enkele voormalige Amerikaanse militairen hebben gemeld dat ze te horen hebben gekregen dat twee traditionele divisies van het Amerikaanse leger ook klaarstaan ​​om deel te nemen. Dat zijn nog eens 50.000 man. Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten hebben aangegeven zich bij de coalitie aan te sluiten voor een aanval. Dat is nu een totale strijdmacht van meer dan 75.000 grondtroepen! Ze zullen absoluut niet landen op Kharg of een ander eiland in de zeestraat.

De Amerikaanse media meldden vorige week kort dat Amerikaanse troepen de grote Amerikaanse basis in Bagdad, Irak, verlaten en zich hergroeperen in de Koerdische regio in Noord-Irak, die grenst aan Noordwest-Iran. De Amerikaanse luchtmacht verplaatst luchtmachteenheden naar de grote NAVO-luchtmachtbasis Incirlik in Turkije, op slechts 40 minuten vliegen van Noordwest-Iran.

Toen de oorlog met Iran eind februari begon, werd er veel gesproken over Koerdische strijdkrachten in Noordoost-Irak die Iran zouden binnenvallen. Ook Azerbeidzjan werd genoemd. Het is algemeen bekend dat Azerbeidzjan nauw verbonden is met de Israëlische Mossad. Het was tijdens een vlucht terug na een bezoek aan Azerbeidzjan enkele maanden eerder dat de voormalige president van Iran op mysterieuze wijze om het leven kwam toen beide helikopters waarin hij vloog in de lucht werden opgeblazen.

In het noordwesten van Iran wonen grote Koerdische en Azerbeidzjaanse gemeenschappen. Maar na een korte berichtgeving in de media over de mogelijkheid dat de Koerden vroeg in de oorlog zouden kunnen binnenvallen, verstomde alle discussie over een invasie door deze Amerikaans-Israëlische ‘bondgenoten’ vanuit het noordwesten.

De noordoostelijke Koerdische regio is ook de plek waar Amerikaanse militaire eenheden, die tot vorige week in Bagdad gestationeerd waren, zich vestigen. Zouden de twee Amerikaanse luchtlandingsdivisies en twee Ranger-bataljons hierheen gestuurd kunnen worden – in plaats van naar Kharg Island of Hormuz? Is er een algemene grondinvasie in Iran vanuit het noordwesten gepland?

Mogelijk. Misschien zelfs waarschijnlijk. Waarom? Omdat het geografisch gezien niet ver van Teheran, de hoofdstad van Iran, ligt.

Vanuit het Koerdische Mosul in het noordoosten van Irak, en vanuit Astara in het zuidelijkste puntje van Azerbeidzjan, grenzend aan Iran, is het in beide gevallen minder dan 320 kilometer naar Teheran. De Koerden en Azeri’s zouden een groot deel van de noordwestelijke regio van Iran, waar aanzienlijke etnische groepen Koerden en Azeri’s wonen, kunnen veroveren en behouden. De gecombineerde strijdkrachten van Koerden, Azeri’s, Amerikaanse Rangers en Amerikaanse luchtlandingstroepen zouden gezamenlijk een invasie kunnen uitvoeren. De twee volledige divisies van het Amerikaanse leger zouden dan in Incirlik of Mosul in Koerdisch Irak kunnen landen en Iran binnentrekken om zware pantserondersteuning te bieden aan de invasie.

Israël zal waarschijnlijk niet deelnemen aan de invasie van de coalitie. Het is te druk bezig met het binnenvallen van zijn buurlanden: Libanon, Syrië, Palestina (Westelijke Jordaanoever) en Gaza.

Dit wil niet zeggen dat de noordwestelijke regio van Iran en Teheran per definitie het doelwit zijn van een Amerikaanse invasie. Maar militair gezien is het wel logischer dan onvoldoende bataljons Amerikaanse mariniers per schip de Straat van Hormuz in te sturen of diep de Perzische Golf in te varen naar het eiland Kharg. Of Amerikaanse Ranger- en luchtlandingseenheden in te zetten op Hormuz of Kharg. En al helemaal niet om twee volledige pantserdivisies van het leger te mobiliseren.

Trumps oorlogsdoel is het vernietigen van de huidige regering in Iran. Het Amerikaanse doel is altijd regimeverandering geweest. Hij wil geen onderhandeld compromis. Zijn gepraat over onderhandelingen is daarom misleiding en een leugen die alleen wordt geloofd door de meest naïeve mensen of door degenen die hun informatie halen uit de mainstream Amerikaanse media. Voor Trump en het Amerikaanse imperium zijn onderhandelingen slechts een tactiek en een opmaat naar militaire actie. De Iraniërs hebben dat twee keer ondervonden, eenmaal in juni 2025 en op 27 februari 2025. Datzelfde geldt voor de Venezolanen. En voor de Russen in 2015, 2022 en, naar mijn mening, sinds augustus vorig jaar in Anchorage, Alaska.

Tot nu toe is Trumps doel om een ​​regimeverandering in Iran te bewerkstelligen mislukt: de door de CIA georganiseerde volksopstand in januari-februari was slecht getimed, te vroeg begonnen en volledig door Iran neergeslagen. Ook beperkte militaire acties van de VS en Israël – zoals een zeeblokkade, bombardementen en aanvallen op de onthoofding – hebben tot nu toe niet het gewenste resultaat opgeleverd. Trump heeft daarom besloten tot een meer massale, directe militaire invasie.

Alles wijst erop dat Trump heeft besloten het risico van een militaire invasie te nemen om de oorlog zo snel mogelijk te beëindigen. Hij kan het zich niet veroorloven om tot de zomer te wachten. De verslechterende Amerikaanse en wereldwijde economie laat dat niet toe. Evenmin zullen de kiezers dat willen bij de komende verkiezingen in november.

Hoe langer Iran zijn raketoorlog kan volhouden, hoe groter de dreiging voor de VS en de westerse economieën. Het hoeft niet te ‘winnen’. Het is voldoende om de komende drie maanden niet te verliezen. De economische gevolgen zullen tegen die tijd voelbaar zijn. Trump kan proberen de markten en de spotolieprijzen te drukken om de economische impact van de oorlog nog een relatief korte tijd te verhullen. Maar hij weet dat hij, voorbij de traditionele methoden van de CIA voor regimeverandering en/of beperkte militaire actie, moet overgaan tot een directe grondoorlog. Of zoals ze zeggen: “boots on ground”. En het lijkt er steeds meer op dat dat zijn plan is, ergens volgend weekend of kort daarna.  

Misschien moet hij zich herinneren hoe de Amerikaanse militaire interventie, waarbij in 2001-2003 in Afghanistan en Irak een invasie plaatsvond, afliep! Iemand zou hem moeten wijzen op de geschatte 9 biljoen dollar die het de Amerikaanse belastingbetaler heeft gekost, de gevolgen voor de Amerikaanse economie en de magere resultaten.

Misschien moet hij er rekening mee houden dat de Amerikaanse defensie-uitgaven in 2001 slechts 396 miljard dollar bedroegen, het Amerikaanse bbp dat jaar 4,1% was en de staatsschuld 5,6 biljoen dollar bedroeg, wat jaarlijks 350 miljard dollar aan rentekosten met zich meebracht?

En dat er een Amerikaanse land invasieoorlog plaatsvindt met een defensiebudget van 1,1 biljoen dollar (plus nog eens 200 miljard dollar aangevraagd door minister van Defensie Hegseth en 400 miljard dollar door Trump zelf), een Amerikaanse bbp-groei van slechts 0,7% in het afgelopen kwartaal, en een staatsschuld van meer dan 39 biljoen dollar met rentebetalingen van 1,2 biljoen dollar! Het Amerikaanse imperium kan zich geen kostbare directe militaire conflicten en invasies meer veroorloven. Die tijd is voorbij.

Oorlogen zijn altijd erg dure aangelegenheden. En oorlogen waarbij land wordt binnengevallen zijn bijzonder kostbaar. Het Amerikaanse imperium kon zich de laatste landinvasies in 2001-2003, die 9 biljoen dollar kostten, niet veroorloven. Vandaag de dag verkeert het in een economisch veel slechtere positie om zich nog een directe militaire landinvasie in Iran te veroorloven.

De Amerikaanse economie bevindt zich in 2026 al in de beginfase van een recessie. De enige factoren die een diepere krimp voorkomen, zijn de netto-export (voornamelijk dalende import als gevolg van tarieven) en een investeringsbubbel in kunstmatige intelligentie die niet kan blijven voortduren. De werkgelegenheid krimpt nu en de inflatie begint op meerdere fronten toe te nemen. Stagflatie steekt nu de kop op.

Maar Trump denkt dat het allemaal snel voorbij zal zijn, zoals zijn neoconservatieve adviseurs, zionistische campagnefinanciers en lobbyisten hem ongetwijfeld hebben verzekerd. En als het niet snel voorbij is? Nou, dan is er altijd nog zijn plan om de komende verkiezingen in november te manipuleren om zichzelf te redden.

Houd je vast! Het is een déjà vu van 2003. Maar deze keer zullen de economische – en politieke – gevolgen veel ontwrichtender en moeilijker te beheersen zijn.