Tilburg-syndroom

zondag 6 september 2026

Zo, we gaan het eens hebben over een serval. We gaan het hebben over de eigenaar van het dier. Ook ter sprake komen een tweetal kippen en de buurvrouw van wie de kippen waren. Het voorval waar deze hoofdrolspelers in voorkomen, vond plaats in Tilburg, in de Koestraat om precies te zijn, het is een kwartiertje lopen van waar ik woon, maar dat is verder bijzaak want ik pluk de gegevens gewoon van het interne. Van de website van de NOS die het zelf weer van Omroep Brabant heeft. Het voorval, maar vooral ook de beschrijving ervan, is typerend vanwege de misplaatste vanzelfsprekendheden die er in verborgen zitten.

Maar eerst: wat is een serval? Dat is een soort van kat, die in het wild voorkomt in Afrika, op het grasland van de savannes en in moerasgebieden aldaar. Wat doet een serval dan in Tilburg? Welnu, het dier is eigendom van iemand daar, en die houdt de serval dus in gevangenschap. Dat is dus het eerste opmerkelijke feit: je kunt zo’n dier in eigendom hebben en in een hok vastzetten. De wet staat dat toe, als je het dier vóór 1 juli 2024 hebt aangeschaft. Je mag er gelukkig dus geen meer kopen. Maar wie er een had, mag het det gewoon houden – gevangen houden dus. En zowat niemand die zegt: wacht even, met welk recht hou je een serval gevangen in een hok?!

Ik zag een foto van het verblijf waar de arme serval het mee moet doen. Een of twee meters diep hooguit, meerdere meters in de breedte. Het dier kan heen en weer lopen, zowaar. Het dier kan zich ook terugtrekken in een hok binnen het hok, zelfs aan de privacy is dus gedacht. Maar het is niet om aan te zien allemaal. Dit is dus geen kat met wie je een soort van vriendschap sluit, verder zo ongeveer doet wat die wil en jou zo ongeveer behandelt als bediende. Dit is letterlijk een gevangen dier. Wat heeft die serval misdaan? En wat is de lol van het houden van zo’n dier? Hoe kun je trouwens een levend dier, met eigen wil en bewustzijn, in eigendom hebben?

Nou, de serval vond er ook iets van. Die vond een zwakke pek in het gaas waarmee het hok afgesloten was, en ging er vandoor. Gelijk heeft het dier. Op naar de vrijheid! En ook: op naar de kippen van de buren. De serval doodde er twee van, hetgeen voor die dieren natuurlijk een vrij verdrietig levenseinde was. Maar ook die kippen waren gevangenen, voor menselijk plezier opgesloten, al weet ik niet hoe de detentie van deze dieren er precies uit zag. Gevangen kippen tegenover een vrij rond sluipende grote kat: veel kans zullen ze niet gehad hebben.

Maar de succesvolle jachtpartij betekende tevens het begin van het einde van de vrijheid van de serval. De dode kippen dienden als lokaas. De eigenaar wist het dier vervolgens met ‘kom Django’ de celruimte weer in te praten. Dat zie je wel vaker, dat er toch iets van banden ontstaat tussen gedetineerden en bewakers. Het doet aan de gevangenschap niets af. Misschien spreken servals onderling wel van het Tilburg-syndroom.

De vrijheid van de serval in Tilburg is dus weer voorbij, de eigenaar zegt dat hij voor effectiever gaas – effectievere opsluiting dus – zal zorgen. De buurvrouw, eigenaar van de kippen, vindt de dood van twee van die vogels natuurlijk jammer, maar is verder tevreden over de afloop. Rust weergekeerd, alles weer als vanouds, iedereen opgelucht en blij. Ik niet. Die serval hoort niet in dat hok, net zo min als trouwens kippen in het hunne. Die serval hoort op vriie voeten, in de vlakten van Afrika. Geen mens, geen serval en geen kip hoort in een kooitje.

De gegevens over het voorval ontleen ik aan ‘Omntsnapte serval Tilburg gevangen bij buurvrouw: “Hij rook mijn kippen al maanden”´, NOS, 5 september 2026, https://nos.nl/artikel/2629930-ontsnapte-serval-tilburg-gevangen-bij-buurvrouw-hij-rook-mijn-kippen-al-maanden Over de serval lees op op Wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/Serval_(katachtige) (geraadpleegd 6 september 2026)

Peter Storm

Bericht navigatie